در گذشته نه چندان دور چشم پزشکان با عمل جراحی، آب مروارید را خارج کرده و برای جبران عیب انکساری ایجاد شده، عینک های ضخیم تجویز می کردند. تدریجاً با ابداع لنزهای داخل چشمی و پیدایش فرمول های دقیق برای محاسبه قدرت لنزهای داخل چشمی، فرد معمولاً برای دور نیاز به عینک نداشت و فقط برای نزدیک نیاز به عینک کار یا مطالعه داشت. سپس با ابداع روش های جدید عمل آب مروارید یعنی روش "فیکو" و نیز روش های اصلاح آستیگماتیسم، عیوب انکساری قبل از عمل یعنی "دوربینی، نزدیک بینی و آستیگماتیسم" نیز همزمان با عمل جراحی آب مروارید قابل اصلاح شد.  اخیراً نیز علاوه بر کارهای فوق با استفاده از لنزهای داخل چشمی خاصی پیرچشمی نیز قابل اصلاح شده است.